خیلی خیلی دلم برای همتون تنگ شده ولی واقعا اصلا فرصت نمیکنم که بیام بهتون سر بزنم یا اینکه بخوام یه پست بذارم .

اصلا فکرشو نمیکردم که بچه داری اینقدر وقت آدم را بگیره خیلی سخته ولی در عین حال فوق العاده شیرینه. پانزده روز اول که مامان خونه ما بود بعدش هم یک هفته من رفتم اونجا اولین شبی که قرار بود با درسا تنها باشم خیلی خیلی سخت بود خیلی میترسیدم ولی خب بالاخره راه افتادم. درسا بچه واقعا خوبیه و اذیتهاش کمه ولی تنها مشکل من اینه که درسا خانوم روزا میخوابه و شبا بیداره منم که دیوونه خواب هستم روزا پا به پای درسا میخوابم فقط تنها وقتی که میذارم اینه که یه غذایی درست کنم و دوشی بگیرم و به سرووضع خونه و خودم رسیدگی کنم دیگه اصلا وقت ندارم که بیام تو نت. یه مهمونی کوچیک هم برای درسا گرفتیم و براش یه کیک خوشگل سفارش دادیم و کلا خوش گذشت.

خیلی این روزا زود گذشتن اصلا باورم نمیشه که درسای من الان یک ماهشه تو این یک ماه تنها ناراحتی که برای من و درسا پیش اومد این بود که دقیقا تو شب یک ماهگی یکدفعه ساعت 12 شب درسا شروع کرد به گریه و جیغ زدن هرکاریش کردم آروم نمیشد یک ساعتی بود که داشت گریه میکرد به مامان زنگ زدم اون بیچاره هم مریض بود یه سری دستورات داد انجام دادم ولی آروم نمیشد اصلا شیر هم نمیخورد ساعت یک و نیم شب دیگه دیدم خیلی بی حال شده با همسری بردیمش بیمارستان کودکان دکتر بعد از معاینه گفت که نفخ شدید کرده براش دارو نوشت دخترم آروم شد تو این دوساعتی که دخترم گریه میکرد من هم باهاش گریه میکردم دیگه داشتم دیوونه میشدم اصلا نمیتونستم تحمل کنم من غذا قورمه سبزی خورده بودم که دکتر گفت علتش همینه اصلا نباید غذاهایی که باد دارند را استفاده کنم ولی خدا را شکر اون شب به خیر گذشت و دخترم دیگه خوبه خوبه.

درسا کوچولو کاملا من رو میشناسه وقتی صداش میکنم خوب گوش میده با چشمهاش دنبالم میکنه به من لبخند میزنه کلی با هم حال میکنیم یه ذره هم باباش رو میشناسه.

دیگه اینکه نمیدونم چی بگم باید ببخشید که خیلی پراکنده و شلوغ پلوغ نوشتم شاید دیگه نتونم ادامه بدم شاید گهگداری اومدم و یه خبری از خودم و درسا دادم و از شماها هم خبری گرفتم.